راهي به جز گريز برايم نمانده بود

اين عشق آتشين پر از درد بي اميد

در وادي گناه و جنونم كشانده بود

رفتم كه داغ بوسه ي پر حسرت تو را

با اشك هاي ديده زلب شستشو هم

رفتم كه نا تمام بمانم در اين سرود

رفتم كه با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم كه گم شوم چو يكي قطره اشك گرم

در لابه لاي دامن شبرنگ زندگي

رفتم كه در سياهي يك گور بي نشان

فارغ شوم زكشمكش و جنگ زندگي

من از دو چشم روشن و گريان گريختم

از خنده هاي وحشي طوفان گريختم

از بستر وصال به اغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گريختم

اي سينه در حرارت سوزان خود بسوز

ديگر سراغ شعله آتش ز من مگير

مي خواستم شعله شوم سركشي كنم

مرغي شدم به كنج قفس بسته و اسير

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

در بهاري روشن از امواج نور

در زمستاني غبار آلود و دور

با خزاني خالي از فرياد و شور

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

روزي از اين تلخ و شيرين روز ها

روز پوچي همچو روزان دگر

سايه اي از امروز ها ديروزها

مي خزد ارام روي دفترم

دست هايم خالي از افسون شعر

ياد مي آرم كه در دستان من

روزگاري شعله ميزد خون شعر

خاك مي خواند مرا هر دم به خويش

مي رسند از ره كه در خاكم نهند

آه شايد عاشقانم نيمه شب

گل به روي گور غمناكم نهند

روي كاغذ ها و دفتر هاي من

مي رهم از خويش مي مانم ز خويش

هر چه بر جا مانده ويران مي شود

روح من چون بادبان قايقي

در افق ها دور و پنهان مي شود

ليك ديگر پيكر سرد مرا

مي فشار خاك دامن گير خاك

بي تو دور از ضربه هاي قلب تو

قلب من مي بوسد آنجا زير خاك

بعد ها نام مرا باران و باد

نرم مي شويند از رخسار سنگ

گور من گمنام مي ماند به راه

فارغ از افسانه هاي نام وننگ

تو را به جای همه ی کسانی که نشناخته ام دوست مي دارم

تو را به جای همی روزگارانی که نمیزیسته ام دوست مي دارم

به خاطر عطر نان گرم وبرفی که آب میشود و برای نخستین گل ها

تو را به خاطر دوست داشتن ها دوست میدارم

تو را به جای همه ی کسانیکه دوست ندارم دوست مي دارم

بر آسمان تکیه زده نگاهش...نرم

شاید که مأوایی نوین در سر می پروراند...

نگاهش غمناک تر از آن که بایست

اشکی روان بر روی گونه اش جاری...

چونکه آنسوی پنجره کسی هست که باشد منتظر...

آری.... آن سوی پنجره کسی هست اما او غمگین...؟؟!! چرا غمگین...؟؟!!

آن سوی پنجره نیست حیاط همسایه شرق و یا نمای پیاده رویی در خیابان شهرک غرب

آن سوی پنجره نیست چهار محله بالاتر از بقالی سر نبش

آن سوی پنجره رابه سبب بعد فاصله اش گویندش آن سوی پنجره

نه.... آن سوی پنجره یکسان با این سو به جای آن سو نیست

آن سوی پنجره برای او آن سوی پنجره تو و دیگران نیست

آن سوی پنجره برای او همان آن سوی پنجره است

و او همچنان غمگین چونکه...

آن سوی پنجره کسی هست که باشد منتظر...